CLI pdfx: jeden katalog, wywoływany z twojego terminala
CLI pdfx wysyła te same żądania multipart co curl do API PDF123 albo własnego pdfx-server, i dokłada uruchomienia wsadowe, hasła dla poszczególnych plików oraz kody wyjścia, na których skrypt może się rozgałęziać.

PDF123 to nazwa produktu. pdfx to ten sam katalog operacji opakowany dla powłoki: buduje żądanie multipart, które zbudowałby curl, wysyła je do wybranego adresu bazowego API i zapisuje wynik obok twoich plików. Scal, Compress, OCR i resztę katalogu można wywoływać w ten sposób.
Co naprawdę wysyła jedno wywołanie
pdfx --api-base "$API_BASE" --api-key "$PDFX_API_KEY" \
merge a.pdf b.pdf -o merged.pdf
--api-base domyślnie wskazuje https://pdf123.xyz, a --api-key (albo zmienna środowiskowa PDFX_API_KEY) jest opcjonalny, więc anonimowy katalog działa bez niego. Własny stos docker-compose wymaga wskazania http://127.0.0.1:8080. Pod spodem nie ma drugiego protokołu: CLI jest klientem interfejsu REST opisanego na stronie Dla programistów, a nazwy operacji pokrywają się z narzędziami portalu i dokumentem OpenAPI pod /v1/openapi.json.
Katalog można poznać bez wychodzenia z terminala. pdfx list wypisuje wszystkie narzędzia, a pdfx describe add-stamp pola i wartości domyślne jednego narzędzia, czyli tę samą definicję, którą portal renderuje jako formularz.
Uruchomienia wsadowe i flagi, które przy curl piszesz sam
Gdy podasz narzędziu jednoplikowemu kilka wejść, uruchomi je wsadowo do katalogu -o, wypisując jedną linię input -> saved na plik. Błędy trafiają na stderr, a pozostałe pliki i tak kończą pracę, więc jeden uszkodzony PDF w folderze faktur nie przerywa całego uruchomienia. --concurrency <n> ustawia, ile plików jest przetwarzanych naraz (domyślnie 2).
-o przyjmuje plik albo katalog i nigdy nie nadpisuje istniejącego pliku, tylko używa w katalogu nazwy nadanej przez serwer. Ma to znaczenie, gdy serwer nazywa wynik od wejścia: bez tego uruchomienie nadpisałoby PDF, który właśnie przesłałeś.
Wejścia zaszyfrowane są otwierane przed żądaniem, nie przez narzędzie: --input-password obejmuje każdy plik w uruchomieniu, a --password-for report.pdf=secret ustawia hasło jednego pliku i można je powtarzać, gdzie * oznacza resztę. Wsad mieszający pliki zablokowane i otwarte nie wymaga więc ręcznego sortowania. --json wypisuje { path, contentType, bytes } na wynik, a dla wsadu [{ input, ok, path | error, reason }], dzięki czemu nakładka może przetworzyć wynik zamiast wyłuskiwać linie dla człowieka.
Kody wyjścia, na których skrypt może się rozgałęziać
0 oznacza sukces, 1 nieudane żądanie (we wsadzie: co najmniej jeden plik), 2 to błąd użycia, przy którym nic nie zostało przesłane, a 130 oznacza, że przerwałeś pracę i bieżące żądanie zostało anulowane. Błędy wypisują pod komunikatem linie reason:, code: i hint:, gdy są dostępne; na tym powinien opierać się skrypt, a nie na prozie.
Jeden kod wyjścia łatwo odczytać błędnie. Narzędzie, które nie znajduje nic do zwrócenia, kończy się kodem różnym od zera z code: no_content, zamiast zapisać pusty plik, więc pdf-to-csv na PDF bez tabel to błąd, a nie CSV o zerowym rozmiarze.
Dokąd trafiają bajty
Pliki są wysyłane do adresu bazowego API, tam przetwarzane i usuwane po wysłaniu odpowiedzi. To ten sam kontrakt co formularz w przeglądarce; CLI zmienia klienta, nie miejsce docelowe. Dokumenty, które nie mogą opuścić twojej sieci, wymagają uruchomienia własnego pdfx-server i wskazania go w --api-base, co opisuje strona Self-host.
Nie ma trybu offline, do którego można się wycofać: jeśli adres bazowy jest nieosiągalny, polecenie kończy się błędem. pdfx to klient sieciowy, który przypadkiem dobrze działa w powłoce, a nie lokalny silnik PDF.
Czym CLI nie jest
pdfx to nie graficzna aplikacja desktopowa ani biblioteka OCR do osadzenia w innym programie. To klient wiersza poleceń do operacji na PDF, więc jednorazowe zadanie człowieka nadal lepiej obsłuży portal (Compress, OCR i reszta katalogu), a cokolwiek wymagające własnego drzewa UI odtworzy problem rozjazdu opisany w Ta sama operacja, cztery klienty.
Agenci dostają te same kształty z opublikowanego skilla pod /skills/pdf123.md, który w całości opisuje żądania scalania i potoku. Bezpieczne ponawianie mutujących POST-ów wymaga nagłówka Idempotency-Key; CLI nadal wykonuje jedno żądanie na wywołanie, więc nagłówek należy do tego, co ponawia (Idempotency-Key: bezpieczne ponawianie zadań PDF). Klucze, limity tempa i kody błędów są na stronie Dla programistów.